کمیسیون حل اختلاف و تجدید نظر

چرا مالیات برزیل اینقدر بالاست؟

دلیل ساده ای که چرا بار کلی مالیات در برزیل بسیار زیاد است ساده است: دولت به پول نیاز دارد و برزیلی ها ارزش سرانه کافی برای مقابله با چالش های کشور تولید نمی کنند. به عنوان یک مشکل اساسی، برزیل موفق به دستیابی به ثبات نهادی نشده است

کمیسیون حل اختلاف و تجدید نظر

این تصور که طبقه فقیر کارگر سهم عادلانه مالیات خود را نمی پردازد، همچنان یک بحث رایج و پایدار در میان محافظه کاران در سراسر جهان است. اینجا در برزیل، این ننگ اغلب برای توجیه فقدان خدمات کافی، مراقبت های بهداشتی و مسکن مناسب برای بخش های بزرگی از جمعیت، که بسیاری از آنها در فاولا زندگی می کنند، استفاده می شود. این تصور نادرست با حضور گسترده بخش غیررسمی تشدید می شود، که تحلیلگران معتقدند بیش از 48 میلیون کارگر و حدود 60 درصد از کل اشتغال کشور را تشکیل می دهد.

 

اما این استدلال که افراد شاغل غیررسمی مالیات نمی پردازند، نادیده گرفتن سیاست های سیستمی مالیات قهقرایی است که در کد مالیاتی پیچیده ی معروف برزیل است. طبق تعریف، مالیات های قهقرایی آنهایی هستند که بار نسبی بیشتری را بر افرادی که توانایی پرداخت کمتری دارند تحمیل می کنند. در عمل، آنها اغلب به عنوان مالیات مصرف غیریکنواخت بر روی اقلام اساسی اخذ می شوند. تحقیقات نشان داده است که محصولاتی که بیشترین مالیات را در برزیل دریافت می کنند، مواد غذایی اساسی، گاز پخت و پز، برق، پوشاک و تنباکو هستند، همه محصولاتی که به شدت توسط فقرای کارگر استفاده می شود.

وقتی وکیلی از بلو هوریزونته کل کد مالیاتی برزیل را در یک کتاب جمع آوری کرد، وزن آن 7 تن بود که معادل دو اسب آبی بالغ است.

وقتی وکیلی از بلو هوریزونته کل کد مالیاتی برزیل را در یک کتاب جمع آوری کرد، وزن آن 7 تن بود که معادل دو اسب آبی بالغ است.

 

مالیات بیش از حد از فقرا بر مصرف کالاهای اساسی تنها جنبه مشکوک کد مالیاتی برزیل نیست. کنکاش بیشتر در قوانین مالیاتی کشور، سیستم معیوبی را نشان می دهد که از زمان آغاز به کار در سال 1988 با تصویب قانون اساسی جدید کشور، به طور قابل توجهی توانسته است بار مالیاتی ناخالصی را همتراز کشورهای اروپای شمالی تحمیل کند، اما نرخ های نابرابری مشابه آن را حفظ کرده است. در جنوب صحرای آفریقا یافت می شود.

 

اقتصاددانی که کمی شوخ طبعی به کار می برد، ممکن است این رابطه متناقض را معجزه برزیلی، دور دوم بنامد. منطق غالب در میان تحلیلگران سیاست مالیاتی همیشه این بوده است که یک همبستگی قوی بین بار مالیاتی ناخالص بالا به عنوان درصدی از تولید ناخالص داخلی یک کشور و ضرایب جینی پایین وجود دارد - معیاری که برای تعیین نابرابری استفاده می شود. به نظر می رسد برزیل توانسته است با تصویب یک قانون مالیاتی که اساساً علیه فقیرترین اعضای جامعه مغرضانه است، این روند را متوقف کند. علت اصلی این پدیده ضد شهودی دوباره در انواع مالیات های وضع شده نهفته است. در برزیل در سال 2011، مالیات های غیرمستقیم بر مصرف - مالیات های قهقرایی فوق الذکر - بیش از 49 درصد بار مالیاتی ناخالص را تشکیل می دهند، در حالی که این میزان در کشورهای OECD فقط 34 درصد است. در مقابل، نرخ های مالیات هایی که عمدتاً بر ثروتمندان تأثیر می گذارند، مانند مالیات بر دارایی و عایدی سرمایه، نسبتاً بسیار پایین باقی می مانند. بیش از 20 سال است که مورد بحث قرار گرفته است، اما هرگز اجرا نشده است.

دانستنی های کمیسیون حل اختلاف و تجدید نظر...